๖. สัปปิทายกเถราปทาน (๑๖๖) เล่ม ๓๒

ผุสฺโส นามาสิ ภควา อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

คจฺฉเต วีถิยา วีโร นิพฺพาเปนฺโต มหาชนํ ฯ

อนุปุพฺเพน ภควา อาคญฺฉิ มม สนฺติกํ

ตโตหํ ปตฺต ปคฺคยฺห สปฺปิเตลํ อทาสหํ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สปฺปิมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สปฺปิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ฉปฺปญฺญาเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ สโมทโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สปฺปิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สปฺปิทายตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าผุสสะ ผู้สมควรรับเครื่องบูชาผู้ประเสริฐ ทรงยังมหาชนให้ดับ เสด็จดำเนินไปตามถนน พระผู้มีพระภาคเสด็จมาถึงสำนักของเราโดยลำดับ ลำดับนั้น เรารับบาตรแล้ว ได้ถวายเนยใสและน้ำมัน ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายเนยใสใดในกาลนั้นด้วยการถวายเนยใสนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนยใส ในกัลปที่ ๕๖ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่งพระนามว่าสโมทกะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสัปปิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สัปปิทายกเถราปทาน.