๙. สมาทปกเถราปทาน (๑๖๙) เล่ม ๓๒

นคเร พนฺธุมติยา มหาปูคคโณ อหุ

เตสาหํ ปวโร อาสึ มม ปฏฺฐจราว <849> เต.

ได้มีการประชุมอุบาสกจำนวนมากในกรุงพันธุมดี ข้าพเจ้าเป็นหัวหน้าอุบาสกเหล่านั้น อุบาสกเหล่านั้นเป็นคนรับใช้ข้าพเจ้า

เต สพฺเพ สนฺนิปาเตตฺวา ปุญฺญกมฺเม สมาทยึ

มาฬํ กริสฺสาม <850> สํฆสฺส ปุญฺญกฺเขตฺตมนุตฺตรํ.

ข้าพเจ้าเรียกประชุมอุบาสกเหล่านั้นทั้งหมด แล้วชักชวนในการทำบุญว่า เราทั้งหลายจักทำปะรำถวายแด่พระสงฆ์ ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม

สาธูติ เต ปฏิสฺสุตฺวา มม ฉนฺทวสานุคา

นิฏฺฐาเปตฺวาว <851> ตํ มาฬํ วิปสฺสิสฺส อทมฺหเส.

อุบาสกเหล่านั้นรับคำว่า ดีละ แล้วดำเนินไปตามความพอใจของข้าพเจ้า พวกเราทั้งหลายสร้างปะรำให้เสร็จแล้ว ได้ถวายพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มาฬมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มาฬทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้สร้างปะรำถวายไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างปะรำถวาย

เอกูนสฏฺฐิกปฺปมฺหิ <852> เอโก อาสิ ชนาธิโป

อาเทยฺโย <853> นาม นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๕๙ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าอาเทยยะ ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สมาทปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สมาทปกตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสมาทปกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สมาทปกเถราปทานที่ ๙ จบ