๒. กณเวรปุปผิยเถราปทาน (๑๖๒) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระสุปาริจริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุปาริจริยเถราปทานที่ ๑

๒. กณเวรปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระกณเวรปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกยี่โถถวาย

(ท่านพระกณเวรปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๔} [๗] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจ ในหมู่นรชน แวดล้อมด้วยพระสาวกทั้งหลาย เสด็จพระราชดำเนินไปสู่พระนคร[๘] เราเป็นผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้คุ้มครองในภายในพระราชวังของพระราชา เราจึงเข้าไปในปราสาท ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้นายกของโลก[๙] เราจึงถือเอาดอกยี่โถไปโปรยลงในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ แยกไว้ ส่วนหนึ่งโปรยลงบูชายิ่งกว่านั้น สำหรับพระพุทธเจ้า[๑๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๑] ในกัปที่ ๘๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามว่ามหิทธิกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกณเวรปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กณเวรปุปผิยเถราปทานที่ ๒

๓. ขัชชกทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระขัชชกทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมะพร้าวและของเคี้ยวที่อร่อย

(ท่านพระขัชชกทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๕} [๑๓] ในกาลก่อนเราได้ถวายผลไม้แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ติสสะ และได้ถวายมะพร้าวและของควรเคี้ยวที่รู้กันว่าอร่อย[๑๔] ก็เราครั้นถวายผลมะพร้าวนั้นแด่พระติสสพุทธเจ้าผู้แสวงหา คุณอันยิ่งใหญ่แล้วบันเทิงอยู่ มีความประสงค์สิ่งที่ต้องการ ก็ เข้าถึงได้ตามความปรารถนา[๑๕] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๑๖] ในกัปที่ ๑๓ แต่ภัทรกัปนี้ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่า อินทสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก