๙. สยัมปฏิภาณิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

มิลักขุผลทายกเถราปทานที่ ๘ (๔๖๘)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลไม่มิลักขุ

[๕๘] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนาม

ว่าอัตถทัสสี ผู้มีพระยศใหญ่ เป็นผู้มีจิตเลื่อมใส

มีใจโสมนัส ได้ถวายผลไม้มิลักขุ

ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดใน

กาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระมิลักขุผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบลักขุผลทายกเถราปทาน

สยัมปฏิภาณิยเถราปทานที่ ๙ (๔๖๙)

ว่าด้วยการสดุดีพระพุทธเจ้าด้วยปฏิภาณ

[๕๙] ใครได้เห็นพระนราสภผู้ประเสริฐ

กว่าเทวดา งามเหมือนดอกรกฟ้าขาว กำลังเสด็จ

ดำเนินอยู่ที่ถนนแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า ใครได้ได้เห็น

พระพุทธเจ้าผู้กำจัดความมืดมิดให้พินาศ

ทรงช่วยเหลือนรชนให้ข้ามพ้นไปได้เป็น

อันมาก ยังโลกให้โชติช่วงด้วยแสงสว่างคือพระ-

ญาณแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

ใครได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของ

โลก กำลังเสด็จออกไปพร้อมกับพระขีณาสพผู้มี

อำนาจตั้งแสน ผู้ทรงรื้อขนสัตว์ไปเสียมากมาย

แล้ว จะไม่เลื่อมใสเล่า

ใครได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ตีกลองคือ

พระธรรมทรงย่ำยีหมู่เดียรถีย์ บันลือสีหนาทแล้ว

จะไม่เลื่อมใสเล่า

ทวยเทพพร้อมด้วยพรหม พากันมาจาก

เทวโลกตราบเท่าพรหมโลก แล้วทูลถามปัญหา

อันลุ่มลึกกะพระพุทธเจ้าพระองค์ใด พระพุทธเจ้า

พระองค์นั้น ใครได้เห็นเข้าแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

มนุษย์พร้อมด้วยเทวดาประนมกรอัญชลี

แด่พระพุทธเจ้าพระองค์ใด ย่อมได้เสวยบุญด้วย

การประนมกรอัญชลีนั้น พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นใครได้เห็นเข้าแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

ชนทั้งปวงมาประชุมพร้อมห้อมล้อมพระผู้มี

ปัญญาจักษุ พระผู้มีปัญญาจักษุพระองค์ใดได้รับอาราธนาแล้วไม่ทรงหวั่นไหว พระผู้มีปัญญาจักษุ

พระองค์นั้น ใครได้เห็นแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

เมื่อพระนราสภพระองค์ใดเสด็จเข้าพระ

นคร กลองเป็นอันมากประโคมกึกก้อง คชสาร

ที่ตกมันพากันบันลือ พระนราสภพระองค์นั้น

ใครได้เห็นเข้าแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

เมื่อพระนราสภพระองค์ใดเสด็จดำเนิน

ไปในถนน พระรัศมีย่อมส่องสว่างไสวทุกเมื่อ

ที่ซึ่งลุ่ม ๆ ดอน ๆ ย่อมสม่ำเสมอ พระนราสภ

พระองค์นั้น ใครได้เห็นเข้าแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

เมื่อพระพุทธเจ้าตรัสอยู่ ประชาสัตว์ใน

จักรวาลได้ยินทั่วกัน พระพุทธเจ้าพระองค์ใดยัง

สัตว์ให้รู้ชัดได้ทั่วกัน พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ใครได้เห็นแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้สดุดีพระ-

พุทธเจ้า ด้วยการสดุดีนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการสดุดี

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสยัมปฏิภาณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบสยัมปฏิภาณิยเถราปทาน

นิมิตพยากรณิยเถราปทานที่ ๑๐ (๔๗๐)

ว่าด้วยผลแห่งการพยากรณ์นิมิต

[๖๐] ครั้งนั้น เราได้เข้าไปป่าหิมวันต์

บอกมนต์ ศิษย์ ๕,๔๐๐ คนได้อุปัฏฐากเรา

ศิษย์เหล่านั้นล้วนเป็นนักศึกษา รู้จบ

ไตรเทพถึงความเต็มเปี่ยมในธรรมมีองค์ ๖ พวกเขาถือตัวจัดเพราะวิทยาของคน อยู่ในป่าหิมวันต์

เทพบุตรผู้มียศใหญ่ เป็นผู้มีสติสัมป-

ชัญญะ จุติจากชั้นดุสิตอุบัติในครรภ์แห่งมารดา

เมื่อพระสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้น หมื่น

โลกธาตุก็หวั่นไหว คนตาบอดก็มองเห็นได้ในเมื่อพระผู้นำเสด็จอุบัติขึ้น

พื้นพสุธานี้ทั้งสิ้นสั่นสะเทือน ๖ ประการ

มหาชนได้สดับเสียงกึกก้องแล้ว พากันแย้มสรวล

ชนทั้งปวงประชุมกันแล้ว ได้พากัน ไป

ยังสำนักของเรา ถามว่า พื้นพสุธานี้สั่นสะเทือนจักมีผลเป็นอย่างไร

ครั้งนั้นเราได้พยากรณ์แก่เขาทั้งหลายว่า

อย่ากลัวเลย ไม่มีภัยแก่ท่านทั้งหลาย ท่านทุกๆคนจงเบาใจเถิด ความเกิดนี้ประกอบด้วยสุขประโยชน์