๗. ปุฏกปูชกเถราปทาน (๓๕๗) เล่ม ๓๒

๗. ปุฏกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุฏกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกระเทียม

(ท่านพระปุฏกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕๙} [๒๖] พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้ทรงเป็นนายกของโลกเสด็จ ออกจากที่พักกลางวันแล้ว พระองค์เสด็จภิกขาจารเข้ามาถึงสำนักเรา[๒๗] ลำดับนั้น เรามีปีติโสมนัสถวายกระเทียมห่อหนึ่งแด่พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด ผู้คงที่ แล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัป[๒๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายห่อกระเทียมใด ด้ายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกระเทียมห่อหนึ่ง[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุฏกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุฏกปูชกเถราปทานที่ ๗

๘. วัจฉทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระวัจฉทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกวัว

(ท่านพระวัจฉทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๐} [๓๐] เรามีใจเลื่อมใสได้ถวายลูกวัวตัวหนึ่งด้วยมือของตนเองแด่พระ ผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่[๓๑] เราถึงพร้อมด้วยยานช้าง ยานม้า และยานทิพย์ เพราะการถวายลูกวัวนั้น เราได้บรรลุถึงความสิ้นอาสวะ[๓๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายลูกวัวใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายลูกวัว[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ วัจฉทายกเถราปทานที่ ๘