๘. วัจฉทายกเถราปทาน (๓๕๘) เล่ม ๓๒

วิปฺปสฺสิโน ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน

เอกมญฺโจ มยา ทินฺโน <1249> ปสนฺเนน สปาณินา.

ข้าพเจ้าเลื่อมใส ได้ถวายเตียง ๑ ตัวด้วยมือของตน แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

หตฺถิยานํ อสฺสยานํ ทิพฺพยานํ สมชฺฌคํ

เตน มญฺจกทาเนน ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ.

ข้าพเจ้าได้ยานพาหนะคือช้าง ยานเทียมด้วยม้า และยานทิพย์บริบูรณ์ เพราะผลแห่งการถวายเตียงนั้น ข้าพเจ้าจึงได้บรรลุความสิ้นอาสวะ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มญฺจมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มญฺจทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายเตียงไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเตียง

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มญฺจทายโก <1250> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มญฺจทายกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระมัญจทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มัญจทายกเถราปทานที่ ๘ จบ