๔. เอกาสนิยเถราปทาน (๑๑๔) เล่ม ๓๒

วรุโณ นาม นาเมน เทวราชา อหํ ตทา

อุปฏฺฐเปสึ สมฺพุทฺธํ สโยคฺคพลวาหโน.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เกิดเป็นท้าวเทวราชมีนามว่าวรุณ พร้อมด้วยยาน พลทหารและพาหนะ เข้าไปบำรุงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ อตฺถทสฺสีทิปทุตฺตเม <710>

ตุริยํ สพฺพมาทาย อคมํ โพธิมุตฺตมํ.

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นที่พึ่ง ของสัตว์โลก พระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้าได้นำดนตรีทั้งปวงไปยังต้นโพธิ์อันอุดม

วาทิเตน จ นจฺเจน สมฺมตาฬสมาหิโต <711>

สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ อุปฏฺฐึ โพธิมุตฺตมํ.

ข้าพเจ้าประกอบการประโคม การฟ้อนรำและกังสดาลทุกอย่าง บำรุงต้นโพธิ์อันอุดม ดุจบำรุงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเฉพาะพระพักตร์

อุปฏฺฐหิตฺวา ตํ โพธึ ธรณีรุหปาทปํ

ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ.

ข้าพเจ้าครั้นบำรุงต้นโพธิ์ซึ่งงอกขึ้นบนพื้นดินนั้นแล้ว จึงนั่งขัดสมาธิ แล้วได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้นเอง

สกกมฺมาภิรทฺโธหํ ปสนฺโน โพธิมุตฺตเม

เตน จิตฺตปฺปสาเทน นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ.

ข้าพเจ้าปรารภกรรมของตน เลื่อมใสในต้นโพธิ์อันอุดม ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าจึงไปเกิดในสวรรค์ชั้นนิมมานรดี

สฏฺฐี ตุริยสหสฺสานิ ปริวาเรนฺติ มํ สทา

มนุสฺเสสุ จ เทเวสุ วตฺตมานํ ภวาภเว.

เครื่องดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น แวดล้อมข้าพเจ้า ผู้เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ ทั้งในเทวดาและมนุษย์ อยู่ทุกเมื่อ

ติธคฺคี <712> นิพฺพุตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน. <713>

ไฟ ๓ กอง ข้าพเจ้าดับได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

สุพาหุ นาม นาเมน จตุตฺตึสาสุ ขตฺติยา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา ปญฺจกปฺปสเต อิโต.

ในกัปที่ ๑๐๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ชาติ มีพระนามว่าสุพาหุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกาสนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกาสนิยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกาสนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกาสนิยเถราปทานที่ ๔ จบ