๘. มัคคสัญญกเถราปทาน (๑๑๘) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส สาวกา วนจาริโน

วิปฺปนฏฺฐา พฺรหารญฺเญ อนฺธาว อนุสุยฺยเร. <724>

สาวกทั้งหลายของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ เที่ยวไปในป่า หลงทางจึงเที่ยวไปในป่าใหญ่เหมือนคนตาบอด

อนุสฺสริตฺวา สมฺพุทฺธํ ปทุมุตฺตรนายกํ

ตสฺส เต มุนิโน ปุตฺตา วิปฺปนฏฺฐา มหาวเน.

บุตรของพระมุนีเหล่านั้นระลึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระ ทรงเป็นผู้นำ หลงทางอยู่ในป่าใหญ่

ภวนา โอรุหิตฺวาน อคมึ ภิกฺขุสนฺติกํ

เตสํ มคฺคญฺจ อาจิกฺขึ โภชนญฺจ อทาสหํ.

ข้าพเจ้า ลงจากวิมานแล้ว ได้ไปยังสำนักของภิกษุ บอกทางให้และได้ถวายโภชนาหารแก่ภิกษุเหล่านั้น

เตน กมฺเมน ทิปทินฺท <725> โลกเชฏฺฐ นราสภ

ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ อรหตฺตํ อปาปุณึ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์มีอายุ ๗ ขวบ ก็ได้บรรลุอรหัตตผล

สจกฺขู นาม นาเมน ทฺวาทส จกฺกวตฺติโน

สตฺตรตนสมฺปนฺนา ปญฺจกปฺปสเต อิโต.

ในกัปที่ ๑๐๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๒ ชาติ มีพระนามว่าสจักขุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มคฺคสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มคฺคสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระมัคคสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มัคคสัญญกเถราปทานที่ ๘ จบ