๘. โฆสสัญญกเถราปทาน เล่ม ๓๓

เมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้าเป็นนายพรานเนื้อเที่ยวอยู่ในป่าใหญ่

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส

ซึ่งหมู่เทวดาห้อมล้อมแล้ว

ทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบทอยู่

ข้าพเจ้าได้ฟังธรรมอันไพเราะของพระพุทธเจ้า

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลกพระนามว่าสิขี

จึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียงและในพระองค์

ผู้หาใครเสมอเหมือนและเปรียบเทียบมิได้

ครั้นทำจิตให้เลื่อมใสแล้ว จึงได้ข้ามภพที่ข้ามได้ยาก

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้สัญญาในพระสุรเสียงในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระสุรเสียง

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระโฆสสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โฆสสัญญกเถราปทานที่ ๘ จบ