๑. ปังสุกุลสัญญกเถราปทาน เล่ม ๓๓

๔๙. ปังสุกูลวรรค

๑. ปังสุกูลสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปังสุกูลสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบังสุกุล

(ท่านพระปังสุกูลสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๑} [๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภูผู้ทรงเป็นนายกของโลกพระนามว่า ติสสะได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว พระชินเจ้าทรงวางผ้าบังสุกุล จีวรไว้แล้วเสด็จเข้าพระวิหาร[๒] เราสะพายธนูที่มีสายและกระบอกน้ำ ถือดาบเข้าป่าใหญ่

[๓] ในกาลนั้นเราได้เห็นผ้าบังสุกุลจีวรซึ่งแขวนอยู่บนยอดไม้ในป่านั้นจึงวางธนูลง ณ ที่นั้นเองแล้วประมือเหนือศีรษะ

[๔] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส และมีปีติเป็นอันมาก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดแล้วได้ไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร

[๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ไหว้ผ้าบังสุกุลจีวรใด ด้วยการไหว้ผ้าบังสุกุลจีวรนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการไหว้[๖] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๗] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรานี้เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ได้ทำเสร็จแล้ว

[๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระปังสุกูลสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปังสุกูลสัญญกเถราปทานที่ ๑

๒. พุทธสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระพุทธสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการเกิดพุทธสัญญา

(ท่านพระพุทธสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๒} [๙] เราเป็นปราชญ์ ทรงจำมนต์ รู้จบไตรเพท ชำนาญในคัมภีร์ ทำนายมหาปุริสลักษณะ คัมภีร์อิติหาส พร้อมทั้งคัมภีร์นิฆัณฑุ และคัมภีร์เกฏภะ