arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · นฬมาลิวรรค

๑๐. ปุฬินจังกมิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในนฬมาลิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน นฬมาลิวรรค ปุฬินจังกมิยเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๓ หน้า ๑๐๗–๑๐๙

หน้า ๑๐๗

[๘๗-๘๙] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปานธิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปานธิทายกเถราปทานที่ ๙

๑๐. ปุฬินจังกมิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุฬินจังกมิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการขนทรายใส่ที่จงกรม

(ท่านพระปุฬินจังกมิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๐} [๙๐] เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้อเที่ยวหาเนื้อสมันอยู่ในอรัญราวป่า ได้พบที่จงกรมเข้า[๙๑] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสกอบทรายใส่พกมาโรยลงในที่ จงกรมของพระสุคตเจ้าผู้ทรงมีพระสิริ[๙๒] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้โรยทรายไว้ ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการโรยทราย[๙๓-๙๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

หน้า ๑๐๘

นัยว่า ท่านพระปุฬินจังกมิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุฬินจังกมิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. นฬิมาลิยเถราปทาน ๒. มณิปูชกเถราปทาน

๓. อุกกาสติกเถราปทาน ๔. สุมนวีชนียเถราปทาน

๕. กุมมาสทายกเถราปทาน ๖. กุสัฏฐกทายกเถราปทาน

๗. คิริปุนนาคิยเถราปทาน ๘. วัลลิการผลทายกเถราปทาน

๙. ปานธิทายกเถราปทาน ๑๐. ปุฬินจังกมิยเถราปทาน

บัณฑิตคำนวณคาถาได้ ๙๕ คาถา

จบ นฬมาลิวรรคที่ ๔๘

หน้า ๑๐๙

๔๙. ปังสุกูลวรรค

๑. ปังสุกูลสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปังสุกูลสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบังสุกุล

(ท่านพระปังสุกูลสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๑} [๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภูผู้ทรงเป็นนายกของโลกพระนามว่า ติสสะได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว พระชินเจ้าทรงวางผ้าบังสุกุล จีวรไว้แล้วเสด็จเข้าพระวิหาร[๒] เราสะพายธนูที่มีสายและกระบอกน้ำ ถือดาบเข้าป่าใหญ่

[๓] ในกาลนั้นเราได้เห็นผ้าบังสุกุลจีวรซึ่งแขวนอยู่บนยอดไม้ในป่านั้นจึงวางธนูลง ณ ที่นั้นเองแล้วประมือเหนือศีรษะ

[๔] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส และมีปีติเป็นอันมาก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดแล้วได้ไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร

[๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ไหว้ผ้าบังสุกุลจีวรใด ด้วยการไหว้ผ้าบังสุกุลจีวรนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการไหว้[๖] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๗] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรานี้เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ได้ทำเสร็จแล้ว

จบ ๑๐. ปุฬินจังกมิยเถราปทาน