๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน (๒๙๐) เล่ม ๓๒

๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุพพังคมนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสำรวม

(ท่านพระปุพพังคมนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๒} [๔๓] พวกเรา ๘๔,๐๐ คนไม่มีความกังวลจึงออกบวชเพื่อบรรลุ ประโยชน์อันสูงสุด เราเป็นหัวหน้าของพวกเหล่านั้น[๔๔] ศิษย์เหล่านั้นยังมีราคะและโมหะ มีจิตเลื่อมใสบำรุงเราผู้มีจิต ผ่องใสไม่ขุ่นมัวโดยเคารพด้วยมือทั้งสองของตน ๆ[๔๕] พระสยัมภูผู้ขีณาสพทั้งหลายคายโทสะแล้ว ทำกิจที่ควรทำ เสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ ไม่พ่ายแพ้อะไร แผ่เมตตาจิตไป[๔๖] พวกเราบำรุงพระสัมพุทธเจ้าเหล่านั้น เป็นผู้มีสติทำกาลกิริยา แล้วได้ไปสู่ความเป็นเทวดา[๔๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้รักษาศีลใด ด้วยการรักษาศีลนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสำรวม[๔๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุพพังคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุพพังคมนิยเถราปทานที่ ๑๐

------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปัณณทายกเถราปทาน ๒. ผลทายกเถราปทาน

๓. ปัจจุคคมนิยเถราปทาน ๔. เอกปุปผิยเถราปทาน

๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน ๖. อุปัฏฐากทายกเถราปทาน

๗. อปทานิยเถราปทาน ๘. สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน

๙. พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน ๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน

และท่านได้กล่าวคาถาไว้ ๔๘ คาถา

จบ ปัณณทายกวรรคที่ ๒๙

๓๐. จิตกปูชกวรรค

๑. จิตกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจิตกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ต่าง ๆ

(ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๓} [๑] ในกาลนั้น เราเป็นพราหมณ์มีชื่อว่าอชิตะ เราประสงค์จะ ทำการบูชาจึงรวบรวมดอกไม้ต่าง ๆ ไว้[๒] เราได้เห็นจิตกาธานอันรุ่งเรืองของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก จึงนำเอาดอกไม้นั้นมาบูชาที่จิตกาธาน[๓] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมมนุษย์ ๗ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าสุปัชชลิตะ มีกำลังมาก[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จิตกปูชกเถราปทานที่ ๑