arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · นาคสมาลวรรค

๓. สุสัญญกเถราปทาน (๗๓) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในนาคสมาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน นาคสมาลวรรค สุสัญญกเถราปทาน (๗๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๐๔–๒๐๕

หน้า ๒๐๔

๓. สุสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบงสุกุลจีวร

(ท่านพระสุสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๕} [๙] เราได้เห็นผ้าบังสุกุลจีวรของพระศาสดาแขวนอยู่บนยอดไม้ จึงได้ประนมมือไปทางนั้นไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร[๑๐] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ ในกาลนั้นเราได้ทำกรรมใดไว้ ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในบังสุกุลจีวร[๑๑] ในกัปที่ ๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าทุมหระ ผู้ครอบครองแผ่นดินอันมีทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต มีกำลังมาก[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุสัญญกเถราปทานที่ ๓

หน้า ๒๐๕

๔. ภิสาลุวทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระภิสาลุวทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเหง้ามันผลไม้และนํ้า

(ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๖} [๑๓] เราเข้าไปยังป่าชัฏอยู่ในป่าใหญ่ ได้พบพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้สมควรรับเครื่องบูชา[๑๔] เราจึงได้ถวายเหง้ามันผลไม้และนํ้าสำหรับล้างพระหัตถ์แล้ว ถวายบังคมพระบาทด้วยเศียรเกล้า มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือหลีกไป[๑๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเหง้ามันและผลไม้ไว้ใน กาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๖] และในกัปที่ ๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าภิสสมมต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ภิสาลุวทายกเถราปทานที่ ๔

จบ ภาณวารที่ ๖

จบ ๓. สุสัญญกเถราปทาน (๗๓)