๗. ผลทายกเถราปทาน (๘๗) เล่ม ๓๒

ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ ขราชินธโร อหํ

ผุสฺสํ ชินวรํ ทิสฺวา ผลหตฺโถ ผลํ อทํ.

ข้าพเจ้านุ่งห่มหนังสัตว์ขรุขระ อาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ ได้เห็นพระชินเจ้าผู้ประเสริฐพระนามว่าผุสสะ จึงได้ถือผลไม้ไปถวาย

ยมหํ ผลมทาสึ วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ ผลํ นิพฺพตฺตเต มม.

ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้ถวายผลไม้ใดไว้ ผลไม้นั้นก็บังเกิดแก่ข้าพเจ้า ในภพที่ข้าพเจ้าบังเกิดแล้ว

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ผลํ อททึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ผลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ผลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ผลทายกเถราปทานที่ ๗ จบ