พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ติณทายกวรรค
๕. สุปฏทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในติณทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ติณทายกวรรค สุปฏทายกเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๓ หน้า ๑๘๓–๑๘๔
นัยว่า ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ อัพภัญชนทายกเถราปทานที่ ๔
๕. สุปฏทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุปฏทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้าเนื้อดี
(ท่านพระสปฏทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๑๕} [๓๑] พระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นพระนายกของโลกเสด็จ ออกจากที่ประทับสำราญในกลางวัน เราได้ถวายผ้าอย่างดีมีเนื้อเบาแล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัป[๓๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผ้าไว้ ด้วยการถวายผ้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งผ้าอย่างดี[๓๓-๓๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุปฏทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สุปฏทายกเถรปทานที่ ๕
๖. ทัณฑทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระทัณฑทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายไม้เท้า
(ท่านพระทัณฑทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๑๖} [๓๖] ในกาลนั้น เราเข้าไปยังป่าใหญ่ตัดไม้ไผ่มาทำเป็นไม้เท้าถวายแด่พระสงฆ์[๓๗] เรากราบไหว้ท่านผู้มีวัตรอันงามด้วยจิตเลื่อมใสนั้น ถวายไม้เท้าแล้วบ่ายหน้าไปทางทิศเหนือหลีกไป[๓๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายไม้เท้าใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายไม้เท้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายไม้เท้า[๓๙-๔๑] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระทัณฑทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ทัณฑทายกเถราปทานที่ ๖
จบ ภาณวารที่ ๒๓
จบ ๕. สุปฏทายกเถราปทาน