arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ติณทายกวรรค

๕. สุปฏทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในติณทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ติณทายกวรรค สุปฏทายกเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๑๙๗–๑๙๘

หน้า ๑๙๗

ทราบว่า ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอัพภัญชนทายกเถราปทาน

สุปฏทายกเถราปทานที่ ๕ (๕๒๕)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้าเนื้อดี

[๑๑๕] พระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้นำ

โลก เสด็จออกจากที่ประทับสำราญในกลางวัน

เราได้ถวายผ้าอย่างดีมีเนื้อเบา แล้วบันเทิงอยู่ใน

สวรรค์ตลอดกัป

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผ้าใด

ด้วยการถวายผ้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลแห่งผ้าอย่างดี

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...คำสอนของ

พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสุปฏทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย

จบสุปฏทายกเถราปทาน

หน้า ๑๙๘

ทัณฑทายกเถราปทานที่ ๖ (๕๒๖)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายไม้เท้า

[๑๑๖] ครั้งนั้น เราเข้าไปยังป่าใหญ่

คัดเอาไม้ไผ่มาทำเป็นไม้เท้า ถวายแด่พระสงฆ์

เรากราบไหว้ท่านผู้มีวัตรอันงามด้วยจิต

เลื่อมใสนั้น ถวายไม้เท้าแล้วเดินบ่ายหน้าไปทาง

ทิศอุดร

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายไม้เท้า

ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายไม้เท้านั้น เราไม่

รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายไม้เท้า

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...คำสอนของ

พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระทัณฑทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบทัณฑทสยกเถราปทาน

คิริเนลปูชกเถราปทานที่ ๗ (๕๒๗)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกอัญชันเขียว

[๑๑๗ ] เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้อเที่ยว

อยู่ในป่า ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี

ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง

จบ ๕. สุปฏทายกเถราปทาน