๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน (๑๙๓) เล่ม ๓๒

๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระขัณฑผุลลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการทำที่ขรุขระให้ราบเรียบ

(ท่านพระขัณฑผุลลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๕} [๑๒] พระสถูปของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าผุสสะอยู่ในป่า มหาวัน ในกาลนั้น มีต้นไม้งอกขึ้น ณ ที่นั้น โขลงช้างพากัน มาหักราน[๑๓] เราได้ทำที่ขรุขระให้ราบเรียบแล้วได้ใส่ก้อนปูนขาว เรายินดี ด้วยพระคุณของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นผู้เป็นที่เคารพทั้งสามโลก[๑๔] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการใส่ก้อนปูนขาว[๑๕] ในกัปที่ ๗๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าชิตเสนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระขัณฑผุลลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ขัณฑผุลลิยเถราปทานที่ ๓

๔. อโสกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอโสกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกอโศก

(ท่านพระอโสกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๖} [๑๗] ในกาลนั้น ได้มีพระราชอุทยานอยู่ในพระนครติปุระ อันน่ารื่นรมย์ เราเป็นคนเฝ้าพระราชอุทยานอยู่ในพระนครนั้น เป็นข้าราชบริพารรับใช้ของพระราชา[๑๘] ได้มีพระสยัมภูพระนามว่าปทุมะผู้มีพระรัศมีงาม พระฉายา ไม่ละพระมุนีพระองค์นั้นผู้ประทับนั่งบนดอกบัวขาว[๑๙] เราเห็นต้นอโศกมีดอกบานเป็นพวง ๆ น่าดูนัก จึงหักมาบูชา แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมะผู้สูงสุด

[๒๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๑] ในกัปที่ ๗๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าอรณัญชหะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอโสกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อโสกปูชกเถราปทานที่ ๔