พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ชคติวรรค
๕. อักกมนทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในชคติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ชคติวรรค อักกมนทายกเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๓ หน้า ๗๖–๗๗
๕. อักกมนทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระอักกมนทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการเหยียบนวด
(ท่านพระอักกมนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๔๕} [๒๗] เราได้ถวายการเหยียบนวดแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่ากกุสันธะ ผู้เป็นนักปราชญ์ ผู้มีบาปอันลอยเสียแล้ว ทรงอยู่จบพรหมจรรย์ ซึ่งกำลังเสด็จดำเนินไปสู่ที่พักกลางวัน
[๒๘] ในกัปนี้เอง เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายการเหยียบ
[๒๙-๓๑] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
นัยว่า ท่านพระอักกมนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ อักกมนทายกเถราปทานที่ ๕
๖. วนโกรัณฑิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระวนโกรัณฑิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกหางช้าง
(ท่านพระวนโกรัณฑิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๔๖} [๓๒] เราถือดอกหางช้างป่ามาบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้คงที่[๓๓] ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้บูชาด้วยดอกไม้ใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๔-๓๖] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวนโกรัณฑิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ วนโกรัณฑิยเถราปทานที่ ๖
- ๑คำว่า ภาณวาร แปลว่า วาระแห่งการสวด หมายถึงการจัดแบ่งข้อความพระบาลีไว้เป็นหมวดหนึ่ง ๆ สำหรับสวดหรือสาธยายเป็นคราว ๆ หรือเป็นตอน ๆ ๑ ภาณวาร หรือ ปฐมภาณวารภาณวารที่ ๑ ก็คือวาระแห่งการสวด ๑ จบ หรือวาระแห่งการสวดจบที่ ๑ ท่านอธิบายไว้ว่า ๑ ภาณวารมีจำนวนอักษร ๘,๐๐๐ อักษร (ภาณวาโรติ มโต เอโก สฺวฏฺฐกฺขรสหสฺสโก : ที.สี.ฎี.(อภินว.) ๑/๙๗} ในที่นี้ ภาณวารที่ ๒๐ หมายถึงนับต่อเนื่องมาจากเถราปทาน (ภาคที่ ๑)พระไตรปิฏก เล่มที่ ๓๒
จบ ๕. อักกมนทายกเถราปทาน