๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน (๒๙๕) เล่ม ๓๒

อารามทฺวารา นิกฺขมฺม โคสีสํ สนฺถตํ มยา

อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าออกจากประตูอารามแล้ว ได้ลาด(ทอด)ไม้จันทน์เหลืองไว้ (เพื่อให้สงฆ์เดิน)ข้าพเจ้าได้เสวยกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

อาชานิยา วาตชวา สินฺธวา สีฆพาหนา

อนุโภมิ สพฺพเมตํ โคสีสสฺส อิทํ ผลํ.

ม้าสินธพอาชาไนย เป็นพาหนะวิ่งเร็วไวปานลม ข้าพเจ้าได้เสวยผลนั้นทั้งหมด นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์เหลือง

อโห การํ ปรมการํ สุเขตฺเต <1087> สุกตํ มยา

สํเฆ กตสฺส การสฺส น อญฺญํ กลมคฺฆติ.

โอ กุศลสมภารเล็กน้อยที่ข้าพเจ้าทำไว้ในบุญเขตที่ดี (กลับ) ให้ผลมาก กุศลสมภารอื่นไม่ถึงเสี้ยวแห่งกุศลสมภาร ที่ข้าพเจ้าทำไว้ในพระสงฆ์เลย

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สีสํ สนฺถรึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ลาดไม้จันทน์เหลืองไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์เหลือง

ปญฺจสตฺตติกปฺปมฺหิ สุปติฏฺฐิตนามโก

เอโก อาสึ มหาเตโช จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๗๕ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุปติฏฐิตะ มีเดชมาก มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โคสีสนิกฺเขปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โคสีสนิกฺเขปกตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระโคสีสนิกเขปกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โคสีสนิกเขปกเถราปทานที่ ๕ จบ