๑๐. อนุสังสาวกเถราปทาน (๓๐๐) เล่ม ๓๒

ปิณฺฑาย จรมานาหํ วิปสฺสึ อทฺทสํ ชินํ

อุลุงฺคภิกฺขํ อทาสึ <1097> ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

ข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้มีพระภาคชินเจ้า พระนามว่าวิปัสสี กำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาต จึงได้ถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแด่พระองค์ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน อภิวาเทสหํ ตทา

อนุสํสาวยึ พุทฺธํ อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ถวายอภิวาท (และ) ได้ประกาศพระพุทธเจ้าให้มหาชนทราบ เพื่อบรรลุประโยชน์สูงสุด

เอกนวุเต อิโต กปฺเป อนุสํสาวยึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อนุสํสาวนา ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ประกาศให้มหาชนทราบไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการประกาศ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ. (๒๗๑๒)

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนุสํสาวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อนุสํสาวกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

จิตกปูชกวคฺโค ตึสติโม.

ตสฺสุทฺทานํ

จิตกํ ปาริฉตฺตญฺจ สทฺทํ โคสีสสนฺถรํ

ปทํ ปเทสํ สรณํ อมฺโพ สํสาวโกปิ จ

สตฺตตาฬีสคาถาโย <1098> คณิตาโย วิภาวิหิ.

อถ วคฺคุทฺทานํ

กณิกาโร หตฺถิทโท อาลมฺพนุทกาสนํ

ตุวรํ โถมโก เจว อุกฺเขปํ สีสุปธานํ.

ปณฺณโท จิตปูชี จ คาถาโย เจว สพฺพโส

จตฺตาริ จ สตานีห เอกปญฺญาสเมว จ.

ปญฺจวีส สตา สพฺพา ทฺวาสตฺตติ ตทุตฺตริ

ติส สตานํ ปทานํ <1099> คณิตา อตฺถทสฺสิภิ.

กณิการวคฺคทสกํ.

ตติยํ สตกํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอนุสังสาวกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อนุสังสาวกเถราปทานที่ ๑๐ จบ

จิตกปูชกวรรคที่ ๓๐ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. จิตกปูชกเถราปทาน

๒. ปุปผธารกเถราปทาน

๓. ฉัตตทายกเถราปทาน

๔. สัททสัญญกเถราปทาน

๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน

๖. ปทปูชกเถราปทาน

๗. เทสกิตติกเถราปทาน

๘. สรณคมนิยเถราปทาน

๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน

๑๐. อนุสังสาวกเถราปทาน

บัณฑิตคำนวณคาถาได้ ๔๗ คาถา

อนึ่ง รวมวรรคได้ ๑๐ วรรค คือ

๑. กณิการปุปผิยวรรค

๒. หัตถิวรรค

๓. อาลัมพนทายกวรรค

๔. อุทกาสนทายกวรรค

๕. ตุวรทายิวรรค

๖. โถมกวรรค

๗. ปทุมุกเขปวรรค

๘. สุวัณณพิพโพหนวรรค

๙. ปัณณทายกวรรค

๑๐. จิตกปูชกวรรค

คาถาทั้งหมดมี ๔๕๑ คาถา

บัณฑิตผู้แสดงอรรถ คำนวณบททั้งหมดได้ ๕,๕๗๒ บท

หมวด ๑๐ แห่งวรรคมีกณิการปุปผิยวรรคเป็นต้น จบ

๑๐๐ เรื่อง หมวดที่ ๓ จบบริบูรณ์