๔. สัททสัญญกเถราปทาน (๒๙๔) เล่ม ๓๒

อนุคฺคตมฺหิ อาทิจฺเจ ปสาโท ๒ วิปุโล อหุ

พุทฺธเสฏฺฐสฺส โลกมฺหิ ปาตุภาโว มเหสิโน ฯ

สทฺทมสฺโสสหํ ๓ ตตฺถ น จ ปสฺสามิ ตํ ชินํ

มรณญฺจ อนุปฺปตฺโต พุทฺธสญฺญมนุสฺสรึ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สทฺทสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สทฺทสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ปญฺจมํ โคสีสนิกฺเขปกตฺเถราปทานํ (๒๙๕)

๑ ม. ยุ. อาคมํ ฯ ๒ ม. ปนาโท ฯ ๓ ม. โฆสมโสสหํ ___ ฯ โป. น จ

อสฺโสสหํ สทฺทํ ฯ

เมื่อพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ความเลื่อมใสของเรามีอย่างไพบูลย์ ความปรากฏแห่งพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ผู้แสวงหาคุณใหญ่ ได้มีในโลก เราได้ฟังแต่เสียงในความปรากฏนั้น แต่ไม่ได้เห็นพระชินเจ้า เมื่อเราจะทำกาลกิริยา ได้ระลึกถึงความจำหมายในพระพุทธเจ้า ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยสัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สัททสัญญกเถราปทาน