๘. สรณคมนิยเถราปทาน (๒๙๘) เล่ม ๓๒

๘. สรณคมนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสรณคมนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถึงสรณะ

(ท่านพระสรณคมนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐๐} [๓๖] ในกาลนั้น เราเป็นพรานอยู่ใกล้ภูเขาหิมวันต์ เราได้เห็นพระ พุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้ประเสริฐกว่านรชน[๓๗] จึงได้เข้าเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าแล้วทำการขวนขวายช่วยเหลือ และ ได้เข้าถึงพระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่เป็นสรณะ[๓๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถึงสรณะใด ด้วยการถึงสรณะนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถึงสรณะ[๓๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสรณคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สรณคมนิยเถราปทานที่ ๘

๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัมพปิณฑิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะม่วง

(ท่านพระอัมพปิณฑิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐๑} [๔๐] เราเป็นทานพ (อสูร) ปรากฏโดยชื่อว่าโรมสะ เราได้ถวายผล มะม่วงแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่[๔๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลมะม่วงใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลมะม่วง[๔๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัมพปิณฑิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัมพปิณฑิยเถราปทานที่ ๙