๖. ปทปูชกเถราปทาน (๒๙๖) เล่ม ๓๒

๖. ปทปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระบาท

(ท่านพระปทปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๘} [๒๗] ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ เราได้เห็น พระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีพระรัศมีผุดผ่องดังดวงจันทร์[๒๘] เวลานั้น เราได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้นายก ของโลกแล้วได้เอาแก่นจันทน์และกฤษณาโปรยลงที่พระบาท[๒๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระบาทใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระบาท[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปทปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปทปูชกเถราปทานที่ ๖

๗. เทสกิตติกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเทสกิตติกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ

(ท่านพระเทสกิตติกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๙} [๓๑] ในกาลนั้น เราเป็นพราหมณ์มีนามว่าอุปสาลหกะ เราเข้าไปยังป่าทึบ ได้พบพระพุทธเจ้าผู้เป็นนาถะของโลกผู้องอาจ ในหมู่นรชน[๓๒] ผู้ควรรับเครื่องบูชาของโลก จึงได้ถวายบังคมแทบพระบาท พระพุทธเจ้าทรงทราบว่าเรามีจิตเลื่อมใสแล้วทรงอันตรธานไป[๓๓] เราออกจากป่าแล้วระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เรา สรรเสริญประเทศนั้นแล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัป[๓๔] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สรรเสริญประเทศใด ด้วยการสรรเสริญนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ[๓๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเทสกิตติกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้เว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เทสกิตติกเถราปทานที่ ๗