arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · คันโธทกวรรค

๓. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน (๓๓๓) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในคันโธทกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน คันโธทกวรรค ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน (๓๓๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๑๓–๕๑๔

หน้า ๕๑๓

[๑๒] ในกัปที่ ๖,๕๐๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ มีพระนามว่าสหัสสราช มีสมุทรสาครทั้งสี่เป็นที่สุด เป็นใหญ่กว่าชน[๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองคทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุทกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุทกปูชกเถราปทานที่ ๒

๓. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุนนาคปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกบุนนาค

(ท่านพระปุนนาคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๕} [๑๔] เราเป็นพรานเข้าไปยังป่าใหญ่ เราได้พบต้นบุนนาคมีดอกบานสะพรั่ง จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๑๕] ได้เลือกเก็บดอกบุนนาคนั้น เอาแต่ที่มีกลิ่นหอมสวยงามแล้ว ก่อสถูปบนเนินทรายบูชาแด่พระพุทธเจ้า[๑๖] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

หน้า ๕๑๔

[๑๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าตโมนุทะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุนนาคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุนนาคปุปผิยเถราปทานที่ ๓

๔. เอกทุสสทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกทุสสทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้าผืนเดียว

(ท่านพระเอกทุสสทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๖} [๑๙] เราเป็นคนเกี่ยวหญ้าขายอยู่ในพระนครหังสวดีเลี้ยงชีวิต และ เลี้ยงภรรยาด้วยการเกี่ยวหญ้าขายนั้น[๒๐] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ทรงเป็นนายกของโลก เสด็จอุบัติขึ้นทำลายความมืดมนให้พินาศ[๒๑] ในกาลนั้น เรานั่งอยู่ในเรือนของตนคิดอย่างนี้ว่า “พระพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว แต่ไทยธรรมของเราไม่มี

จบ ๓. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน (๓๓๓)