๗. อุทกทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

พฤกษชาติที่งอกงามอยู่บนแผ่นดินซึ่งมี

อยู่ทั่วทั้งสี่ทิศนี้ ดังจะรู้ความดำริของเรา ย่อม

กลายเป็นต้นกัลปพฤกษ์ไป

เราได้เป็นจอมเทวดาเสวยราชสมบัติใน

เทวโลก ๕๐ ครั้งได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๑ ครั้ง

และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์ โดย

คณนานับมิได้

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ให้ทานใด

ในกาลนั้น ด้วยทานนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้

เป็นผลแห่งกากเปรียง

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระฆตมัณฑทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบฆตมัณฑทายกเถราปทาน

อุทกทายกเถราปทานที่ ๗ (๔๙๗)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายน้ำดื่ม

[๘๗] เรามีจิตเลื่อนใสมีใจโสมนัส ใน

ภิกษุสงฆ์ผู้ยอดเยี่ยมของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ จึงได้ตักน้ำใส่หม้อน้ำฉันจนเต็ม

ในเวลาที่เราจะต้องการน้ำ จะเป็นยอด

ภูเขา ยอดไม้ในอากาศ หรือพื้นดิน น้ำย่อม

เกิดแก่เราทันที

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้ให้ทานใด

ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้

เป็นผลแห่งการให้น้ำเป็นทาน

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอุทกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประ-การฉะนี้แล.

จบอุทกทายกเถราปทาน

ปุฬินถูปิยเถราปทานที่ ๘ (๔๙๔)

ว่าด้วยผลแห่งการก่อเจดีย์ทราย

[๘๘] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขา

ลูกหนึ่งชื่อว่า ยมกะ เราได้ทำอาศรมสร้างบรรณศาลาไว้ที่ภูเขานั้น เราเป็นชฎิลผู้มีตบะใหญ่ มีนามชื่อว่า นารทะ ศิษย์ ๔ หมื่นคนบำรุงเรา

ครั้งนั้น เราเป็นผู้หลีกออกเร้นอยู่ คิด

อย่างนี้ว่า มหาชนบูชาเรา เราไม่บูชาอะไร ๆ

เลย