๑๐. ปิยาลผลทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ปิยาลผลทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๕๐๐)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกมะหาด

[๙๐] เมื่อก่อนเราเป็นพรานเนื้อ ครั้งนั้น

เราเที่ยวอยู่ในป่าใหญ่ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้

ปราศจากกิเลสธุลี ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง

เราเลื่อมใส ได้เอาผลมะหาดมาถวาย

พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เป็นเขตแห่งบุญ ผู้

แกล้วกล้า ด้วยมือทั้งสองของตน

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใด ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปิยาลผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบปิยาลผลทายกเถราปทาน

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ตีณิกิงกณิปุปผิยเถราปทาน ๒. ปังสุกูลปูชกเถราปทาน๓. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน ๔. กิงสุกปุปผิยเถราปทาน ๕. อุปัฑฒทุสส-ทายกเถราปทาน ๖. ฆตมัณทายกเถราปทาน ๗. อุทกทายกเถราปทาน

๘. ปุฬินถูปิยเถราปทาน ๙. นฬกุฏิทายกเถราปทาน ๑๐. ปิยาลผลทายกเถราปทาน

บัณฑิตคำนวณคาถาไว้ ๑๐๙ คาถา

จบกิงกณิปุปผวรรคที่ ๕๐

และรวมวรรคมี ๑๐ วรรค คือ

๑. เมตเตยยวรรค ๒. ภัททาลิวรรค ๓. สกิงสัมมัชชกวรรค

๔. เอกวิหาริวรรค ๕. วิเภทกิวรรค ๖. ชคติวรรค ๗. สาลปุปผิยวรรค-๘. นฬมาลิวรรค ๙. ปังสุกูลวรรค ๑๐. กิงกณิปปผวรรค.

มีคาถา ๑,๔๘๒ คาถา

จบหมวด ๑๐ แห่งเมตเตยวรรค

จบหมวด ๑๐๐ ที่ ๕

กณิการวรรคที่ ๕๑

ตีณิกณิการปุปผิยเถราปทานที่ ๑ (๕๐๑)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกกรรณิการ์

[๙๑] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่า สุเมธะมีพระมหาปุริสลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการพระองค์ทรงประสงค์ความสงัด จงเสด็จไปป่าหิมพานต์

พระมุนีผู้มีเลิศ ประกอบด้วยพระกรุณา

เป็นอุดมบุรุษ เสด็จถึงป่าหิมพานต์แล้ว ประทับนั่งขัดสมาธิ

ครั้งนั้น เราเป็นวิทยาธรสัญจรไปใน

อากาศ เราถือตรีศูลซึ่งกระทำไว้ดีแล้วเหาะไปในอัมพร

พระพุทธเจ้าส่องสว่างอยู่ในป่า เหมือน

ไฟบนยอดภูเขา เหมือนพระจันทร์ในวันเพ็ญและเหมือนต้นพระยารังที่มีดอกบานฉะนั้น

เราออกจากป่าเหาะไปตามพระรัศมีพระ-พุทธเจ้าเห็นคล้ายกับสีของไฟที่ไหม้อ้อ ยังจิตให้เลื่อมใส