๙. ตาลผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

อโมรผลิยเถราปทานที่ ๘ (๕๐๘)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลไม้พิเศษ

[๙๘] เราได้ถวายผลไม้โมระแด่พระสัม-

พุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณปานดังทองคำ ผู้สมควร

รับเครื่องบูชา กำลังเสด็จดำเนินอยู่ในถนน

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่

รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอโมรผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอโมรผลยเถราปทาน

ตาลผลิยเถราปทานที่ ๙ (๕๐๙)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลตาล

[๙๙] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภูพระ-

นามว่าสตรังสี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ๆ เสด็จ

ออกจากที่สงัดแล้วออกโคจรบิณฑบาต

เราถือผลไม้อยู่ ได้เห็นเข้า จงได้เข้าไปเฝ้าสมเด็จพระนราสภ เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัสได้ถวายผลตาล

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใดกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่

รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระตาลผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบตาลผลิยเถราปทาน

นาลิเกรผลทายกเถราปทานที่ ๑๐ (๕๑๐)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพร้าว

[๑๐๐] ครั้งนั้น เราเป็นชาวสวน อยู่ใน

พระนครพันธุมดี ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจาก

กิเลสธุลี กำลังเหาะอยู่ในอากาศ

เราได้เอาผลมะพร้าวถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระยศใหญ่

ทำปีติให้แก่เรา ทรงนำความสุขมา

ให้ในปัจจุบัน ประทับยืนอยู่ในอากาศ ได้ทรง

รับแล้ว

เรามีจิตผ่องใส ครั้นถวายผลมะพร้าวแด่

พระพุทธเจ้าแล้ว ได้ประสบปีติอันไพบูลย์และ

อุดมสุข รัตนะย่อมบังเกิดแก่เราผู้เกิดในภพนั้น ๆ