๔. ตรณิยเถราปทาน (๒๐๔) เล่ม ๓๒

อตฺถทสฺสี ตุ ภควา ทิปทินฺโท นราสโภ

ปุรกฺขโต สาวเกหิ คงฺคาตีรํ อุปาคมิ.

ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ทรงองอาจกว่านรชน มีหมู่พระสาวกแวดล้อม เสด็จไปยังฝั่งแม่น้ำคงคา

สมติตฺติ กากเปยฺยา คงฺคา อาสิ ทุรุตฺตรา

อุตฺตารยึ ภิกฺขุสํฆํ พุทฺธญฺจ ทิปทุตฺตมํ.

แม่น้ำคงคามีน้ำเต็มเปี่ยมเสมอขอบฝั่ง กาดื่มกินได้ ข้ามได้ยาก ข้าพเจ้าพาพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ และหมู่ภิกษุส่งข้าม

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ตรณาย อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการพาพระพุทธเจ้าส่งข้าม(แม่น้ำ)

เตรสิโต กปฺปสเต ปญฺจ สพฺโพภวา <931> อหุํํ

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๑๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ พระนามว่าสัพโพภวะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปจฺฉิเม จ ภเว อสฺมึ ชาโตหํ พฺราหฺมเณ กุเล

สทฺธึ ตีหิ สหาเยหิ ปพฺพชึ สตฺถุสาสเน.

ในภพสุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดในตระกูลพราหมณ์ ได้ออกบวชในศาสนาของพระศาสดา พร้อมกับสหาย ๓ คน

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตรณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ตรณิยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระตรณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ตรณิยเถราปทานที่ ๔ จบ