๕. นิคคุณฑิปุปผิยเถราปทาน (๒๐๕) เล่ม ๓๒

วิปสฺสิสฺส ภควโต อาสึ อารามิโก อหํ

นิคฺคุณฺฑิปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้าเป็นคนวัดได้ประคองดอกย่านทรายบูชา พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ.

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปญฺจตึเส <932> อิโต กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป

มหาปตาโป นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๓๕ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีพระนามว่ามหาปตาปะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิคฺคุณฺฑิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

นิคฺคุณฺฑิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระนิคคุณฑิปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

นิคคุณฑิปุปผิยเถราปทานที่ ๕ จบ