๑. กณิการปุปผิยเถราปทาน (๒๐๑) เล่ม ๓๒

กณิการํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา โอจินิตฺวานหํ ตทา

ติสฺสสฺส อภิโรเปสึ โอฆติณฺณสฺส ตาทิโน.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเห็นต้นกรรณิการ์ มีดอกบานสะพรั่ง จึงเก็บมาบูชาพระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ ผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว ผู้คงที่

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปญฺจตึเส อิโต กปฺเป อรุณปาโลติ <925> วิสฺสุโต

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๓๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิปรากฏพระนามว่าอรุณปาละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กณิการปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กณิการปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระกณิการปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

กณิการปุปผิยเถราปทานที่ ๑ จบ