๒. มิเนลปุปผิยเถราปทาน (๒๐๒) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺโณ ภควา สตรํสี ปตาปวา <926>

จงฺกมนํ สมารูโฬฺห เมตฺตจิตฺโต สิขี สโต. <927>

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิขี มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีเฉิดฉายดังดวงอาทิตย์ มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา มีพระสติ เสด็จขึ้นที่จงกรม

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน โถเมตฺวา <928> ญาณมุตฺตมํ

มิเนลปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ชมเชยพระญาณที่ล้ำเลิศแล้ว จึงได้ประคองดอกเทียนขาวบูชาพระพุทธเจ้า

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

เอกูนตึเส กปฺปมฺหิ สุเมฆฆนนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒๙ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุเมฆฆนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มิเนลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มิเนลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระมิเนลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

มิเนลปุปผิยเถราปทานที่ ๒ จบ