๕. วัจฉนขชาดก เล่ม ๒๗

๕. วัจฉนขชาดก (๒๓๕)

ว่าด้วยดาบสผู้ปฏิเสธการกลับไปครองเรือน

(เศรษฐีชวนพระดาบสโพธิสัตว์ให้บริโภคกามคุณว่า)

{๓๑๙} [๓๑๙] ข้าแต่ท่านวัจฉนขดาบสมีเรือนอยู่หลายหลังที่มีเงินและ โภชนาหารบริบูรณ์ ซึ่งเป็นที่ที่ท่านจะได้บริโภคและได้ดื่ม ไม่ ต้องขวนขวายก็ได้นอน จัดเป็นเรือนที่นำสุขมาให้(พระดาบสโพธิสัตว์ได้ฟังแล้วก็ตอบไปว่า)

{๓๒๐} [๓๒๐] ผู้ไม่มีความเพียรพยายามก็ครองเรือนไม่ได้ ผู้ไม่พูดมุสา ก็ครองเรือนไม่ได้ ผู้ไม่ยอมจับไม้ลงโทษผู้อื่นก็ครองเรือนไม่ได้ เมื่อเป็นดังนี้ ใครเล่าจะครองเรือนซึ่งมีช่องโหว่ ยากที่จะให้ สำเร็จบริบูรณ์ได้

๖. พกชาดก (๒๓๖)

ว่าด้วยนกยางเจ้าเล่ห์

(ฝูงปลาเห็นนกยางเข้า จึงกล่าวว่า)

{๓๒๑} [๓๒๑] ดีจริงหนอนกมีปีกตัวนี้งามดังดอกโกมุทหุบปีกทั้งสองไว้ ซบเซาอยู่คล้ายจะหมดแรง

(ปลาโพธิสัตว์มองดูนกยางแล้วกล่าวว่า)

{๓๒๒} [๓๒๒] ท่านทั้งหลายไม่รู้จักกิริยาของมันเพราะไม่รู้จึงได้พากัน สรรเสริญนกตัวนี้ไม่ได้คุ้มครองรักษาพวกเราดอกเพราะเหตุนั้น นกตัวนี้จึงไม่เคลื่อนไหวเลย