๕. วัจฉนขชาดก เล่ม ๒๗

สุขา ฆรา วจฺฉนข สหิรญฺญา สโภชนา

ยตฺถ ภุตฺวา ปิวิตฺวา จ สเยยฺยาสิ (๑) อนุสฺสุโก.

พระคุณเจ้าวัจฉนขะ เรือนทั้งหลายที่มีเงินทองบริบูรณ์

มีโภชนาหารมากมาย เป็นเรือนที่มีความสุข

ซึ่งพระคุณเจ้าไม่ต้องขวนขวายก็ฉัน ดื่ม และนอนได้เลย

(วัจฉนขดาบสโพธิสัตว์ฟังเศรษฐีแล้ว ได้กล่าวว่า)

ฆรา นานีหมานสฺส ฆรา นาภณโต มุสา

ฆรา นาทินฺนทณฺฑสฺส ปเรสํ อนิกุพฺพโต

เอวํ ฉิทฺทํ ทุรภิสมฺภวํ (๑) โก ฆรํ ปฏิปชฺชตีติ.

วจฺฉนขชาตกํ ปญฺจมํ.

คนไม่พยายามทำงานก็อยู่ครองเรือนไม่ได้

คนไม่พูดมุสาก็อยู่ครองเรือนไม่ได้

คนปล่อยวางอาชญาไม่ลงอาชญาบุคคลอื่นก็อยู่ครองเรือนไม่ได้

เมื่อเป็นเช่นนี้ ใคร่เล่าจะครองเรือน

ที่ให้เกิดความยินดีได้แสนยาก ที่บกพร่องได้

วัจฉนขชาดกที่ ๕ จบ