รุหกวรรค
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๑–๒๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในทุกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๕ รุหกวคฺโค
๑ รุหกชาตกํ
๕. รุหกวรรค
๑. รุหกชาดก
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค รุหกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อมฺโภ ๑ รุหก ฉินฺนาปิ ชิยา สนฺธิยฺยเต ปุน
สนฺธิยสฺสุ ปุราณิยา มา โกธสฺส วสํ คมิ ฯ
ดูกรพ่อรุหกะ สายธนูถึงขาดแล้วก็ยังต่อกันได้อีก ท่านจงคืนดีกันเสียกับภรรยาเก่าเถิด อย่าลุอำนาจแก่ความโกรธเลย.
วิชฺชมาเนสุ (มุทุ) วาเกสุ ๒ วิชฺชมาเนสุ การิสุ
อญฺญํ ชิยํ กริสฺสามิ อลญฺเญว ปุราณิยาติ ฯ
รุหกชาตกํ ปฐมํ ฯ
เมื่อป่านยังมีอยู่ ช่างทำก็ยังมีอยู่ ข้าพระบาทจักกระทำสายอื่นใหม่ พอกันทีสำหรับสายเก่า.
จบ รุหกชาดกที่ ๑.
๒ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ
๒. สิริกาฬกัณณิชาดก
ว่าด้วยสิริกับกาฬกรรณี
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค สิริกาฬกัณณิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อิตฺถี สิยา รูปวตี สา จ สีลวตี สิยา
ปุริโส ตํ น อิจฺเฉยฺย สทฺทหาสิ มโหสธ ฯ
หญิงที่มีรูปงาม ทั้งมีศีลาจารวัตร บุรุษไม่พึงปรารถนาหญิงนั้น ท่านเชื่อไหม มโหสถ?
สทฺทหามิ มหาราช ปุริโส ทุพฺภโค สิยา
สิรี จ กาฬกณฺณี จ น สเมนฺติ กุทาจนนฺติ ฯ
สิริกาฬกณฺณิชาตกํ ทุติยํ ฯ
๑ สี. ม. อปิ ฯ ๒ สี. วิชฺชมานาสุ มรุวาสุ ฯ ยุ. วิชฺชมานาสุ มรูทฺวาสุ ฯ
ข้าแต่มหาราชะ ข้าพระบาทเชื่อ บุรุษคงเป็นคนต่ำต้อย สิริกับกาฬกรรณีย่อมไม่สมกันเลยไม่ว่าในกาลไหนๆ.
จบ สิริกาฬกัณณิชาดกที่ ๒.
๓ จุลฺลปทุมชาตกํ
๓. จุลลปทุมชาดก
ว่าด้วยการลงโทษหญิงชายทำชู้กัน
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค จุลลปทุมชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อยเมว สา อยมฺปิ ๑ โส อนญฺโญ
อยเมว โส หตฺถจฺฉินฺโน อนญฺโญ
ยมาห โกมาริปติโก ๒ มมนฺติ
วชฺฌิตฺถิโย นตฺถิ อิตฺถีสุ สจฺจํ ฯ
หญิงคนนี้แหละ คือหญิงคนนั้น ถึงเราก็คือบุรุษคนนั้น ไม่ใช่คนอื่นบุรุษคนนี้แหละที่หญิงคนนี้อ้างว่า เป็นผัวของเรามาตั้งแต่เป็นเด็ก ก็คือบุรุษที่ถูกตัดมือ หาใช่คนอื่นไม่ ขึ้นชื่อว่า หญิงทั้งหลายควรฆ่าเสียให้หมดเลย ความสัตย์ไม่มีในหญิงทั้งหลาย.
อิมญฺจ ชมฺมํ มุสเลน หนฺตฺวา
ลุทฺทํ ฉวํ ปรทารูปเสวึ
อิมิสฺสา จ นํ ปาปปติพฺพตาย
ชีวนฺติยา ฉินฺทถ กณฺณนาสนฺติ ฯ
จุลฺลปทุมชาตกํ ตติยํ ฯ
ท่านทั้งหลายจงฆ่าบุรุษผู้ชั่วช้าลามกราวกับซากผี มักทำชู้กับภรรยาผู้อื่นคนนี้ เสียด้วยสาก จงตัดหู ตัดจมูก ของหญิงผู้ทำร้ายผัวชั่วช้าลามกคนนี้เสียทั้งเป็นๆ เถิด.
จบ จุลลปทุมชาดกที่ ๓.
๔ มณิโจรชาตกํ
๔. มณิโจรชาดก
ว่าด้วยพระเจ้าอธรรมิกราช
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค มณิโจรชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
น สนฺติ เทวา ปวสนฺติ นูน
น หิ นูน สนฺติ อิธ โลกปาลา
สหสา กโรนฺตานมสญฺญตานํ
น หิ นูน สนฺติ ๓ ปฏิเสธิตาโร ฯ
เทวดาทั้งหลาย (ผู้ดูแลรักษาชนผู้มีศีลและคอยกีดกันคนชั่ว) ย่อมไม่มีอยู่ในโลกเป็นแน่ หรือเมื่อกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น ย่อมพากันไปค้างแรมเสียเป็นแน่ อนึ่ง สมณพราหมณ์ทั้งหลายอันเขาสมมติว่า เป็นผู้รักษาโลก ไม่มีอยู่ในโลกนี้เป็นแน่ เมื่อชนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันสาหัสบุคคลผู้ห้ามปรามไม่มีอยู่เป็นแน่?
อกาเล วสฺสตี ตสฺส กาเล ตสฺส น วสฺสติ
สคฺคา จ จวติ ฐานา นนุ โส ตาวตา หโตติ ฯ
มณิโจรชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
๑ ม. อหมฺปิ ฯ ๒ ม. โกมารปตี ฯ ๓ ม. สนฺตี ฯ
ในรัชสมัยของพระเจ้าอธรรมิกราช ฝนย่อมตกในเวลาอันไม่ควรจะตกในเวลาที่ควรจะตกก็ไม่ตก พระราชาผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมจุติจากฐานะคือสวรรค์ พระราชาผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรมนั้น ใช่ว่าจะได้รับความยากเข็ญด้วยเหตุมีประมาณเท่านั้นก็ไม่.
จบ มณิโจรชาดกที่ ๔.
๕ ปพฺพตูปตฺถรชาตกํ
๕. ปัพพตูปัตถรชาดก
ว่าด้วยสระที่เชิงเขาลาด
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค ปัพพตูปัตถรชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ปพฺพตูปตฺถเร ๑ รมฺเม ชาตา โปกฺขรณี สิวา
ตํ สิคาโล อปาปาสิ ๒ ชานํ สีเหน รกฺขิตํ ฯ
สระโบกขรณีอันเกษม เกิดอยู่ที่เชิงเขาลาด น่ารื่นรมย์ สุนัขจิ้งจอกรู้ว่าสระนั้นอันราชสีห์รักษาอยู่ กล้าลงไปดื่มน้ำได้.
ปิวนฺติ เจ มหาราช สาปทานิ มหานทึ
น เตน อนที โหติ ขมสฺสุ ยทิ เต ปิยาติ ฯ
ปพฺพตูปตฺถรชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
ข้าแต่มหาราชะ ถ้าสัตว์ทั้งหลายที่มีเท้า ย่อมพากันดื่มน้ำในแม่น้ำใหญ่ไซร้ แม่น้ำจะกลายเป็นไม่ใช่แม่น้ำเพราะเหตุนั้นก็หาไม่ ถ้าบุคคลทั้งสองนั้น เป็นที่รักของพระองค์ไซร้ พระองค์ก็ทรงงดโทษเสีย.
จบ ปัพพตูปัตถรชาดกที่ ๕.
๖ วลาหกสฺสชาตกํ
๖. วลาหกัสสชาดก
ว่าด้วยความสวัสดี
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค วลาหกัสสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
เย น กาหนฺติ โอวาทํ นรา พุทฺเธน เทสิตํ
พฺยสนํ เต คมิสฺสนฺติ รกฺขสีหิว วาณิชา ฯ
นรชนเหล่าใด ไม่ทำตามโอวาทอันพระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว นรชนเหล่านั้นจักต้องถึงความพินาศ เปรียบเหมือนพ่อค้าทั้งหลายถูกนางผีเสื้อหลอกลวงให้อยู่ในอำนาจ ฉะนั้น.
เย จ กาหนฺติ โอวาทํ นรา พุทฺเธน เทสิตํ
โสตฺถึ ปารํ คมิสฺสนฺติ วลาเหเนว วาณิชาติ ฯ
วลาหกสฺสชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
นรชนเหล่าใด ทำตามโอวาทอันพระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว นรชนเหล่านั้น จักถึงฝั่งสวัสดี ดุจพ่อค้าทั้งหลายทำตามถ้อยคำอันม้าวลาหกกล่าวแล้ว ฉะนั้น.
จบ วลาหกัสสชาดกที่ ๖.
๗ มิตฺตามิตฺตชาตกํ
๗. มิตตามิตตชาดก
อาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค มิตตามิตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา น จ นํ ปฏินนฺทติ
จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ ฯ
๑ สี. ยุ. ปพฺพตปตฺถเร ฯ ๒ ม. อปาปายิ ฯ
ศัตรูเห็นเข้าแล้วไม่ยิ้มแย้ม ไม่แสดงความยินดีตอบ สบตากันแล้วเบือนหน้าหนี ไม่แลดู ประพฤติตรงกันข้ามเสมอ.
เอเต ภวนฺติ อาการา อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา
เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ ฯ
มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ ฯ
อาการเหล่านี้ มีปรากฏอยู่ในศัตรู เป็นเครื่องให้บัณฑิตเห็น และได้ฟังแล้ว พึงรู้ได้ว่า เป็นศัตรู.
จบ มิตตามิตตชาดกที่ ๗.
๘ ราธชาตกํ
๘. ราธชาดก
ว่าด้วยเรื่องจริงเก่าไม่ดีไม่ควรพูด
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค ราธชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ปวาสา อาคโต ตาต อิทานิ น จิราคโต
กจฺจิ นุ ตาต เต มาตา น อญฺญมุปเสวติ ฯ
ลูกรัก พ่อกลับมาจากที่ค้างแรม กลับมาเดี๋ยวนี้เอง ไม่นานเท่าไรนักแม่ของเจ้าไม่ไปคบหาบุรุษอื่นดอกหรือ?
น โข ปเนตํ สุภณํ คิรํ สจฺจูปสญฺหิตํ
สเยถ โปฏฺฐปาโทว มุมฺมเร อุปกูสิโตติ ๑ ฯ
ราธชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ
ธรรมดาบัณฑิต ไม่พูดวาจาที่ประกอบด้วยความจริง แต่ไม่ดี ขืนพูดไปจะต้องนอนอยู่ ดุจนกแขกเต้าชื่อว่าโปฏฐปาทะถูกเผานอนจมอยู่ในเตาไฟฉะนั้น.
จบ ราธชาดกที่ ๘.
๙ คหปติชาตกํ
๙. คหปติชาดก
ว่าด้วยการทวงในเวลายังไม่ถึงกำหนด
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค คหปติชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อุภยํ เม น ขมติ อุภยํ เม น รุจฺจติ
ยา จายํ โกฏฺฐโมติณฺณา น ทสฺสํ ๒ อิติ ภาสติ ฯ
กรรมทั้งสองไม่ควรแก่เรา เราไม่ชอบใจ ก็หญิงคนนี้ลงไปในฉางข้าวแล้วพูดว่า เรายังใช้หนี้ให้ไม่ได้.
ตํ ตํ คามปติ พฺรูมิ กทเร อปฺปสฺมึ ชีวิเต
เทฺว มาเส สงฺครํ ๓ กตฺวา มํสํ ชรคฺควํ กิสํ
อปฺปตฺตกาเล โจเทสิ ตมฺปิ มยฺหํ น รุจฺจตีติ ฯ
คหปติชาตกํ นวมํ ฯ
___________
๑ ม. มุมฺมุเร อุปกูถิโตติ ฯ ๒ ม. นาทฺทสํ ฯ ๓ สี. ยุ. การํ กตฺวา ฯ
ดูกรนายบ้าน เพราะเหตุนั้น เราจึงพูดกะท่าน ท่านมาทวงค่าเนื้อวัวแก่ซูบผอม ซึ่งเราได้ทำสัญญาผลัดไว้ถึงสองเดือน ในคราวเมื่อชีวิตของเราน้อย ลำบากยากเข็ญ ในกาลยังไม่ทันถึงกำหนดสัญญา กรรมทั้งสองนั้น ไม่ถูกใจเราเสียเลย.
จบ คหปติชาดกที่ ๙.
๑๐ สาธุสีลชาตกํ
๑๐. สาธุสีลชาดก
ว่าด้วยเลือกเอาผู้มีศีล
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค สาธุสีลชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
สรีรทพฺยํ วุฑฺฒพฺยํ โสชจฺจํ สาธุสีลิยํ
พฺราหฺมณนฺเตว ปุจฺฉาม กินฺนุ ๑ เตสํ วนิมฺหเส ๒ ฯ
เราขอถามท่านพราหมณ์ว่า ๑. คนมีรูปงาม ๒. คนอายุมาก ๓. คนมีชาติสูง ๔. คนมีศีลดี ๔ คนนั้น ท่านจะเลือกเอาคนไหน?
อตฺโถ อตฺถิ สรีรสฺมึ วุฑฺฒพฺยสฺส นโม กเร
อตฺโถ อตฺถิ สุชาตสฺมึ สีลํ อสฺมาก รุจฺจตีติ ฯ
สาธุสีลชาตกํ ทสมํ
รุหกวคฺโค ปญฺจโม ฯ
___________
ตสฺสุทฺทานํ
อปิรุหก รูปวตี มุสโล
ปวสนฺติ สปญฺจมโปกฺขรณี
อถ มุตฺติมวาณิช อุมฺหยเต
จิรอาคต โกฏฺฐ สรีร ทส ฯ
ประโยชน์ในร่างกายก็มีอยู่ ข้าพเจ้าขอทำความนอบน้อมแก่ท่านผู้เจริญวัยประโยชน์ในบุรุษผู้มีชีวิตดีก็มีอยู่ ศีลแล พวกเราชอบใจ.
จบ สาธุสีลชาดกที่ ๑๐.
จบ รุหกวรรคที่ ๕.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. รุหกชาดก ๒. สิริกาฬกัณณิชาดก
๓. จุลลปทุมชาดก ๔. มณิโจรชาดก
๕. ปัพพตูปัตถรชาดก ๖. วลาหกัสสชาดก
๗. มิตตามิตตชาดก ๘. ราธชาดก
๙. คหปติชาดก ๑๐. สาธุสีลชาดก.
จบ รุหกวรรค