พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๔. อัตถัสสทวารชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอปายิมหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๘๔. อตฺถสฺสทฺวารชาตก (๔)
๔. อัตถัสสทวารชาดก (๘๔)
ว่าด้วยช่องทางแห่งประโยชน์
(เศรษฐีโพธิสัตว์แก้ปัญหาของบุตรชายถามถึงช่องทางแห่งประโยชน์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค อัตถัสสทวารชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๑–๒๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๕–๓๕
อาโรคฺยมิจฺเฉ ปรมญฺจ ลาภํ
สีลญฺจ วุทฺธานุมตํ สุตญฺจ
ธมฺมานุวตฺตี จ อลีนตา จ
อตฺถสฺส ทฺวารา ปมุขา ฉเฬเตติ.
อตฺถสฺสทฺวารชาตกํ จตุตฺถํ.
บุคคลควรปรารถนาลาภอย่างยิ่ง คือ
(๑) ความไม่มีโรค (๒) ศีล
(๓) การคล้อยตามความรู้ของท่านผู้ฉลาด (๔) การสดับตรับฟัง
(๕) การประพฤติสมควรแก่ธรรม (๖) ความที่จิตไม่หดหู่
คุณธรรม ๖ ประการนี้เป็นช่องทางหลักแห่งประโยชน์
อัตถัสสทวารชาดกที่ ๔ จบ
๕. กิมปักกชาดก (๘๕)
ว่าด้วยกามเปรียบเหมือนผลไม้มีพิษชื่อกิมปักกะ
(พระศาสดาตรัสเปรียบการบริโภคกามคุณเหมือนการบริโภคผลไม้มีพิษแก่ กุลบุตรผู้บวชถวายชีวิตว่า)
จบ ๔. อัตถัสสทวารชาดก