๔. อัตถัสสทวารชาดก เล่ม ๒๗

{๘๓} [๘๓] บุคคลชื่อว่าเป็นมิตรด้วยการเดินร่วมกัน ๗ ก้าวชื่อว่าเป็น สหายด้วยการเดินร่วมกัน ๑๒ ก้าว ชื่อว่าเป็นญาติด้วยการอยู่ ร่วมกันเดือนหนึ่งหรือกึ่งเดือน ชื่อว่าเป็นผู้เสมอกับตนด้วยการ อยู่ร่วมกันมากกว่านั้นเราจะละทิ้งมิตรชื่อว่ากาฬกัณณี ผู้ชอบพอกันมานานเสียเพราะความสุขส่วนตัวได้อย่างไร

๔. อัตถัสสทวารชาดก (๘๔)

ว่าด้วยช่องทางแห่งประโยชน์ ๖ ประการ

(เศรษฐีโพธิสัตว์ตอบปัญหาเรื่องช่องทางแห่งประโยชน์แก่บุตรว่า)

{๘๔} [๘๔] บุคคลควรปรารถนาลาภอย่างเยี่ยม คือ ความไม่มีโรค ๑ ศีล ๑ ความรู้ของท่านผู้รู้ทั้งหลาย ๑ การสดับฟัง ๑ การประพฤติตามธรรม ๑ ความไม่หดหู่ท้อแท้ ๑ คุณธรรม ๖ ประการนี้ จัดเป็นช่องทางหลักใหญ่แห่งประโยชน์

๕. กิมปักกชาดก (๘๕)

ว่าด้วยการเสพกามมีโทษเหมือนบริโภคผลไม้มีพิษ

(พระบรมศาสดาครั้นตรัสเรื่องที่พระโพธิสัตว์เป็นหัวหน้ากองเกวียน ห้ามมิให้พวกมนุษย์กินผลไม้มีพิษในดงแห่งหนึ่งแล้วทรงสรุปถึงการเสพกาม เหมือนกับการบริโภคผลไม้มีพิษว่า)

{๘๕} [๘๕] ผู้ใดไม่รู้โทษในอนาคต มัวแต่เสพกามอยู่ ผลที่สุดกามเหล่านั้น ก็จะล้างผลาญผู้นั้นเหมือนผลต้นกิมปักกะทำให้คนที่บริโภค เข้าไปตายฉะนั้น