๑๐. สาธุสีลชาดก เล่ม ๒๗

สรีรทพฺยํ วุฑฺฒพฺยํ โสชจฺจํ สาธุสีลิยํ

พฺราหฺมณนฺเตว ปุจฺฉาม กนฺนุ เตสํ วนิมฺหเส. (๑)

ข้าพเจ้าขอถามท่านพราหมณ์ว่า บรรดาคน ๔ คน คือ

(๑) คนมีรูปงาม (๒) คนมีอายุ (๓) คนมีชาติสูง

(๔) คนมีศีลธรรม ท่านจะเลือกใครหนอ

(อาจารย์ฟังคำของพราหมณ์นั้นแล้วกล่าวว่า)

อตฺโถ อตฺถิ สรีรสฺมึ วุฑฺฒพฺยสฺส นโม กเร

อตฺโถ อตฺถิ สุชาตสฺมึ สีลํ อสฺมาก รุจฺจตีติ.

สาธุสีลชาตกํ ทสมํ. รุหกวคฺโค ปญฺจโม. ตสฺสุทฺทานํ

อปิรุหก รูปวตี มุสโล

ปวสนฺติ สปญฺจมโปกฺขรณี

อถ มุตฺติมวาณิช อุมฺหยเต

จิรอาคต โกฏฺฐ สรีร ทสาติ.

ร่างกายก็มีประโยชน์ ข้าพเจ้าขอทำความนอบน้อมต่อท่าน

ผู้เจริญวัย ชาติสูงก็มีประโยชน์ แต่ข้าพเจ้าชอบใจศีล

สาธุสีลชาดกที่ ๑๐ จบ

รุหกวรรคที่ ๕ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. รุหกชาดก ๒. สิริกาฬกัณณิชาดก

๓. จูฬปทุมชาดก ๔. มณิโจรชาดก

๕. ปัพพตูปัตถรชาดก ๖. วลาหกัสสชาดก

๗. มิตตามิตตชาดก ๘. ราธชาดก

๙. คหปติชาดก ๑๐. สาธุสีลชาดก