๑. พันธนาคารชาดก เล่ม ๒๗

น ตํ ทฬฺหํ พนฺธนมาหุ ธีรา

ยทายสํ ทารุชปพฺพชญฺ (๑)

สารตฺตรตฺตา มณิกุณฺฑเลสุ

ปุตฺเตสุ ทาเรสุ จ ยา อเปกฺขา.

นักปราชญ์ไม่กล่าวเครื่องผูกที่ทำด้วยเหล็ก ทำด้วยไม้

และทำด้วยหญ้าปล้องว่า เป็นเครื่องผูกที่มั่นคง

ส่วนความกำหนัดยินดีในแก้วมณีและต่างหูก็ดี

ความเยื่อใยในบุตรและภรรยาก็ดี

เอตํ ทฬฺหํ พนฺธนมาหุ ธีรา

โอหารินํ สิถิลํ ทุปฺปมุญฺจํ

เอตมฺปิ เฉตฺวาน วชนฺติ ธีรา

อนเปกฺขิโน กามสุขํ ปหายาติ.

พนฺธนาคารชาตกํ ปฐมํ.

นักปราชญ์กล่าวเครื่องผูกที่ประกอบด้วยกิเลสนั่นว่า

เป็นเครื่องผูกที่มั่นคง คร่าสัตว์ให้ตกต่ำ ย่อหย่อน แก้ได้ยาก

นักปราชญ์ทั้งหลายตัดเครื่องผูกนั้นได้ขาด

หมดความเยื่อใย ละความสุขในกามเสียแล้วหลีกไป

พันธนาคารชาดกที่ ๑ จบ