๔. มณิโจรชาดก เล่ม ๒๗

น สนฺติ เทวา ปวสนฺติ นูน

น หิ นูน สนฺติ อิธ โลกปาลา

สหสา กโรนฺตานมสญฺญตานํ

น หิ นูน สนฺตี ปฏิเสธิตาโร.

เทวดาทั้งหลาย ไม่มีหรือไม่อยู่เป็นแน่

เมื่อมีกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น

เทวดาทั้งหลายก็พากันไปค้างแรมเสียแน่

อนึ่ง ท่านผู้รักษาโลกก็ไม่มีอยู่ในโลกนี้แน่นอน

เมื่อคนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันหยาบช้าอยู่

คนทั้งหลายผู้ห้ามปรามก็ไม่มีแน่นอน

(ท้าวสักกะถวายโอวาทแก่พระราชาว่า)

อกาเล วสฺสตี ตสฺส กาเล ตสฺส น วสฺสติ

สคฺคา จ จวติ ฐานา นนุ โส ตาวตา หโตติ.

มณิโจรชาตกํ จตุตฺถํ.

ในรัชสมัยของพระราชาผู้ไม่ทรงธรรม

ในกาลไม่สมควรตก ฝนก็ตก

ในกาลสมควรจะตก ฝนก็ไม่ตก

พระราชาผู้ไม่ทรงธรรม จุติจากโลกสวรรค์

พระราชาพระองค์นั้นถูกทำลายแล้ว

เพราะเหตุแห่งความชั่วมีประมาณเท่านี้แน่นอน

มณิโจรชาดกที่ ๔ จบ