๒. ทัททรชาดก เล่ม ๒๗

โก นุ สทฺเทน มหตา อภินาเทติ ททฺทรํ

ตํ (๑) สีหา นปฺปฏินทนฺติ โก นาเมโส มิคาธิภู. (๒)

ข้าแต่พ่อผู้เป็นใหญ่กว่ามฤคชาติทั้งหลาย

ใครหนอส่งเสียงดัง บันลือลั่นตลอดทั่วภูเขาเงิน

สีหะทั้งหลายก็ไม่บันลือโต้ตอบมัน

มันเป็นสัตว์อะไร

(พ่อราชสีห์โพธิสัตว์ฟังคำของลูกแล้ว จึงกล่าวว่า)

อธโม มิคชาตานํ สิงฺคาโล ตาต วสฺสติ

ชาติมสฺส ชิคุจฺฉนฺตา ตุณฺหี สีหา สมจฺฉเรติ.

ททฺทรชาตกํ ทุติยํ.

ลูกเอ๋ย มันคือสุนัขจิ้งจอก

เป็นสัตว์ต่ำทรามกว่ามฤคชาติทั้งหลายที่กำลังหอนอยู่

สีหะทั้งหลายรังเกียจชาติของมันจึงนั่งนิ่งเฉยอยู่

ทัททรชาดกที่ ๒ จบ