๑. กัลยาณธรรมชาดก เล่ม ๒๗

กลฺยาณธมฺโมติ ยทา ชนินฺท

โลเก สมญฺญํ อนุปาปุณาติ

ตสฺมา น หิยฺเยถ นโร สปญฺโญ

หิริยาปิ สนฺโต ธุรมาทิยนฺติ.

ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน ในกาลใด

บุคคลได้รับสมญาว่า ผู้มีกัลยาณธรรมในโลก

ในกาลนั้นนรชนผู้มีปัญญาไม่ควรให้ตนเสื่อมจากสมญานั้น

ธรรมดาสัตบุรุษถือเอาสมญานั้นเป็นธุระสำคัญแม้ด้วยหิริ

สายํ สมญฺญา อิธ มชฺช ปตฺตา

กลฺยาณธมฺโมติ ชนินฺท โลเก

ตาหํ สเมกฺขํ อิธ ปพฺพชิสฺสํ

น หิ มตฺถิ ฉนฺโท อิธ กามโภเคติ.

กลฺยาณธมฺมชาตกํ ปฐมํ.

ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน สมญาว่าผู้มีกัลยาณธรรมในโลก

ข้าพระองค์ได้รับแล้วในวันนี้

ข้าพระองค์พิจารณาถึงสมญานั้นอยู่จักขอบวชในวันนี้

เพราะข้าพระองค์ไม่มีความพอใจในการบริโภคกามคุณในโลกนี้

กัลยาณธรรมชาดกที่ ๑ จบ