๓. มักกฏชาดก เล่ม ๒๗

ตาต มาณวโก เอโส ตาลมูลํ อปสฺสิโต

อคารกญฺจิทํ อตฺถิ หนฺท เทมสฺสคารกํ.

ข้าแต่พ่อ พระดาบสรูปนั้นยืนพิงต้นตาลอยู่

อาศรมของเรานี้ก็มีอยู่ เราให้อาศรมเพื่อให้เขาอยู่เถิด

(ดาบสบิดาโพธิสัตว์ฟังคำของลูกแล้ว จึงกล่าวว่า)

มา โข ตฺวํ ตาต ปกฺโกสิ ทูเสยฺย โน อคารกํ

เนตาทิสํ มุขํ โหติ พฺราหฺมณสฺส สุสีลิโนติ.

มกฺกฏชาตกํ ตติยํ.

ลูกเอ๋ย เจ้าอย่าเรียกมันมาเลย

มันเข้ามาแล้วพึงทำลายอาศรมของเรา

หน้าตาของพราหมณ์ผู้มีศีลไม่ได้เป็นเช่นนั้นหรอก

มักกฏชาดกที่ ๓ จบ