๙. เอกปัณณชาดก เล่ม ๒๗

๙. เอกปัณณชาดก (๑๔๙)

ว่าด้วยพระโพธิสัตว์ใช้ต้นไม้ใบเดียวสอนกุมารให้หมดมานะ

(ทุฏฐกุมารถูกดาบสโพธิสัตว์นำเข้าไปสอนในสวนโดยให้เคี้ยวใบสะเดา เข้าใจว่าต้นสะเดามีพิษร้าย จึงถอนต้นสะเดาขยี้ทิ้งเสีย แล้วกล่าวว่า){๑๔๙} [๑๔๙] ต้นไม้นี้มีเพียงใบเดียว สูงจากพื้นไม่ถึง ๔ นิ้ว ยังมีรสเช่นกับยาพิษ ต้นไม้นี้โตขึ้นจักขมสักเพียงไหนหนอ

๑๐. สัญชีวชาดก (๑๕๐)

ว่าด้วยโทษที่ยกย่องอสัตบุรุษ

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์เรียกเตือนมาณพว่า)

{๑๕๐} [๑๕๐] ผู้ใดยกย่องคนไม่ดีและคบหาคนไม่ดีคนไม่ดีย่อมทำผู้นั้น นั่นแหละให้เป็นเหยื่อ เหมือนเสือโคร่งที่ตายแล้ว สัญชีวมาณพ ร่ายมนต์ให้กลับฟื้นขึ้นมา ทำสัญชีวมาณพให้เป็นเหยื่อฉะนั้น

จบ กกัณฏกวรรคที่ ๑๕

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โคธชาดก ๒. สิคาลชาดก

๓. วิโรจนชาดก ๔. นังคุฏฐชาดก

๕. ราธชาดก ๖. กากชาดก

๗. ปุปผรัตตชาดก ๘. สิคาลชาดก

๙. เอกปัณณชาดก ๑๐. สัญชีวชาดก