๒. สิคาลชาดก เล่ม ๒๗

๑๕. กกัณฏกวรรค

๑. โคธชาดก (๑๔๑)

ว่าด้วยคบคนชั่วไม่มีความสุข

(พญาเหี้ยโพธิสัตว์เมื่อจะหนีไปทางปล่องลม จึงกล่าวว่า)

{๑๔๑} [๑๔๑] ผู้คบคนชั่วย่อมไม่ได้ความสุขโดยส่วนเดียว เขาย่อมทำตนให้ถึงความพินาศ เหมือนตระกูลเหี้ยพาตนวอดวายเพราะกิ้งก่าฉะนั้น

๒. สิคาลชาดก (๑๔๒)

ว่าด้วยทำอุบายนอนตาย

(สุนัขจิ้งจอกโพธิสัตว์กล่าวกะนักเลงว่า)

{๑๔๒} [๑๔๒] เหตุที่ท่านทำเป็นเหมือนนอนตายนี้รู้ได้ยากอยู่ แต่เมื่อเราคาบปลายไม้ค้อนฉุดไป ไม้ค้อนก็ไม่หลุดจากมือของท่าน จึงรู้ว่า มิใช่คนตาย

๓. วิโรจนชาดก (๑๔๓)

ว่าด้วยผู้ถูกเยาะเย้ย

(พญาราชสีห์โพธิสัตว์กล่าวกะสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๑๔๓} [๑๔๓] มันสมองของท่านไหลออกแล้ว กระหม่อมของท่านก็ถูกทำลายแล้ว ซี่โครงของท่านหักป่นปี้ไปสิ้นแล้ว วันนี้ท่านช่างรุ่งเรืองแท้