๕. ราธชาดก เล่ม ๒๗

น ตฺวํ ราธ วิชานาสิ อฑฺฒรตฺเต อนาคเต

อพฺยยต (๑) วิลปสิ วิรตฺตา (๒) โกสิยายเนติ.

ราธชาตกํ ปญฺจมํ.

พ่อราธะ เจ้ายังไม่รู้ว่า

คนที่ยังไม่มาในปฐมยามมีประมาณเท่าไร

เจ้าพูดเพ้อเจ้ออย่างโง่ ๆ ไปเอง

ในเมื่อแม่โกสิยายนีหมดความเยื่อใยในบิดาของเราแล้ว

ราธชาดกที่ ๕ จบ