๑๐. ชัมพูผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

ชัมพูผลิยเถราปทานที่ ๑๐

ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกหว้า

[๓๐] เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุ-

มุตตระ เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ ผู้ทรงยศอันสูงสุด กำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาตอยู่

ข้าพระองค์มีใจเลื่อมใส ได้ถือเอาผลหว้า

อย่างดีมาถวายแด่พระศาสดา ผู้เป็นทักขิไณย

บุคคล เป็นนักปราชญ์

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่กว่าสัตว์ เชษฐ-

บุรุษของโลก ประเสริฐกว่านรชน เพราะกรรม

นั้น ข้าพระองค์จึงเป็นผู้ละความชนะ และความ

แพ้แล้ว ได้ถึงฐานะที่ไม่หวั่นไหว

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ ข้าพระองค์ได้ถวาย

ทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้อย่างดีเป็น

ทาน

ข้าพระองค์เผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . .

คำสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ได้ทำเสร็จ

แล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระชัมพูผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบชัมพูผลิยเถราปทาน

อรรถกถาเอกวิหาริวรรคที่ ๔๔

แม้ในวรรคที่ ๔๔ อปทานทั้งหมด ก็ปรากฏชัดแล้วเหมือนกัน

ความต่างแห่งบุญ และความต่างแห่งผลอย่างเดียวเท่านั้น เป็นความแปลกกัน

จบอรรถกถาเอกวิหาริวรรคที่ ๔๔

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เอกวิหาริยเถราปทาน ๒. เอกสังขิยเถราปทาน ๓. ปาฏิหิร-สัญญกเถราปทาน ๔. พาณัตถวิกเถราปทาน ๘. อุจฉุขัณฑิกเถราปทาน๖. กลัมพทายกเถราปทาน ๗. อัมพาฏกทายกเถรปทาน ๘. หรีตกิทายกเถราปทาน ๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน ๑๐. ชัมพูผลิยเถราปทาน

บัณฑิตคำนวณคาถาได้ ๘๖ คาถา.

จบเอกวิหาริวรรคที่ ๔๔

วิเภทกิวรรคที่ ๔๕

วิเภทกพีชิยเถราปทานที่ ๑ (๔๔๑)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเมล็ดพืชสมอพิเภก

[๓๑] พระพุทธเจ้าผู้มีความเพียรใหญ่

ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง พระนามว่ากกุสันธะ พระ

องค์เสด็จหลีกออกจากหมู่ไปสู่ภายในป่า

เราถือเมล็ดพืชเครือเถาเที่ยวมา สมัยนั้น

พระผู้มีพระภาคทรงเข้าฌานอยู่ ณ ระหว่างเขา

เราเห็นพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเทพของ

ทวยเทพแล้ว มีใจเลื่อมใสได้ถวายเมล็ดพืชแด่

พระพุทธเจ้า ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล เป็นนัก

ปราชญ์

ในกัปนี้เอง เราได้ถวายพืชใดในกาลนั้น

ด้วยการถวายพืชนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลแห่งเมล็ดพืช

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระวิเภทกพีชิยเถระได้ภาษิจคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบวิเภทกพีชิยเถราปทาน