๑๐. ชัมพูผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่ ทรงพระยศอย่างสูงสุด

ซึ่งกำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาต

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส ได้ถือเอาผลหว้าไปถวายพระศาสดา

ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล ผู้ทรงเป็นนักปราชญ์

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

๑๐. ชัมพูผลิยเถราปทาน

เพราะกรรมนั้น ข้าพเจ้าจึงเป็นผู้ละความชนะ

และความพ่ายแพ้ ได้แล้ว บรรลุฐานะที่ไม่หวั่นไหว

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายผลหว้า

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระชัมพูผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ชัมพูผลิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

เอกวิหาริวรรคที่ ๔๔ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เอกวิหาริยเถราปทาน ๒. เอกสังขิยเถราปทาน

๓. ปาฏิหีรสัญญกเถราปทาน ๔. ญาณัตถวิกเถราปทาน

๕. อุจฉุขัณฑิกเถราปทาน ๖. กลัมพทายกเถราปทาน

๗. อัมพาฏกทายกเถราปทาน ๘. หรีตกทายกเถราปทาน

๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน ๑๐. ชัมพูผลิยเถราปทาน