พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อัมพฏผลวรรค
๒. ลพุชทายกเถราปทาน (๓๘๒) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอัมพฏผลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อัมพฏผลวรรค ลพุชทายกเถราปทาน (๓๘๒) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๗๗–๕๗๘
นัยว่า ท่านพระอัมพฏผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ อัมพฏผลทายกเถราปทานที่ ๑
๒. ลพุชทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระลพุชทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลขนุนสำมะลอ
(ท่านพระลพุชทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๔} [๗] ในกาลนั้น เราเป็นคนรักษาสวนอยู่ในพระนครพันธุมดี ได้ เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลีเสด็จเหาะไปในอากาศ[๘] เราได้ถือผลขนุนสำมะลอไปถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระองค์ผู้ทรงมีพระยศมากประทับยืนอยู่ในอากาศทรงรับทานของเรา[๙] นั่นเป็นเหตุให้ปีติเกิดแก่เรา เป็นเครื่องนำสุขมาให้ในปัจจุบัน ครั้นได้ถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้าด้วยใจอันผ่องใสแล้ว[๑๐] เราได้บรรลุถึงปีติและอุดมสุขอันไพบูลย์ในกาลนั้น รัตนะย่อม เกิดขึ้นแก่เราในภพที่เราเกิด
[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้
[๑๒] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๑๓] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเราเป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระลพุชทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ลพุชทายกเถราปทานที่ ๒
๓. อุทุมพรผลทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระอุทุมพรผลทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะเดื่อ
(ท่านพระอุทุมพรผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๕} [๑๕] พระพุทธเจ้าผู้อุดมบุรุษประทับอยู่ใกล้ฝั่งแม่นํ้านินคานที เรา ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีพระหฤทัยมั่นคง ไม่ระส่ำระสาย[๑๖] เรามีใจเลื่อมใสในพระองค์ผู้ชำระมลทินคือกิเลส จึงได้ถือเอา ผลมะเดื่อไปถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด
จบ ๒. ลพุชทายกเถราปทาน (๓๘๒)