พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อัมพฏผลวรรค
๔. มิลักขุผลทายกเถราปทาน (๓๘๔) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอัมพฏผลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อัมพฏผลวรรค มิลักขุผลทายกเถราปทาน (๓๘๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๗๙–๕๘๐
[๑๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๑๘] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๑๙] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรา เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุทุมพรผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ อุทุมพรผลทายกเถราปทานที่ ๓
๔. ปิลักขุผลทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระปิลักขุผลทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกไม้เลียบ
(ท่านพระปิลักขุผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๖} [๒๑] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสีผู้มียศมาก ในระหว่างป่า เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้ถวายลูกไม้เลียบ
[๒๒] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๒๓] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๒๔] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรา เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปิลักขุผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ ปิลักขุผลทายกเถราปทานที่ ๔
๕. ผารุสผลทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระผารุสผลทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะปราง
(ท่านพระผารุสผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๗} [๒๖] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำ สมควรรับเครื่องบูชา เสด็จดำเนินอยู่ที่ถนน จึงได้ถวายผลมะปรางแด่พระองค์
จบ ๔. มิลักขุผลทายกเถราปทาน (๓๘๔)