arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุธาวรรค

๙. เวยยาวัจจกเถราปทาน (๙๙) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในสุธาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๙. เวยฺยาวจฺจกตฺเถราปทาน

๙. เวยยาวัจจกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเวยยาวัจจกเถระ

(พระเวยยาวัจจกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุธาวรรค เวยยาวัจจกเถราปทาน (๙๙) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๙๑–๑๙๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๔๖–๒๔๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

วิปสฺสิสฺส ภควโต มหาปุคฺคคโณ <676> อหุ

เวยฺยาวจฺจกโร อาสึ สพฺพกิจฺเจสุ พฺยาวโฏ <677>

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ได้มีการประชุมใหญ่แห่งพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ข้าพเจ้าได้เป็นไวยาวัจกร ขวนขวายในกิจทุกอย่าง

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เทยฺยธมฺโม จ เม นตฺถิ สุคตสฺส มเหสิโน

อวนฺทึ สตฺถุโน ปาเท วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าไม่มีไทยธรรมที่จะถวาย แด่พระสุคตผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ มีจิตผ่องใส ได้อภิวาทพระยุคลบาทของพระศาสดา

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอกนวุเต อิโต กปฺเป เวยฺยาวจฺจํ อกาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวยฺยาวจฺจสฺสิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำความขวนขวายไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความขวนขวาย

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อิโต จฏฺฐมเก <678> กปฺเป ราชา อาสึ สุจินฺติโย <679>

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๘ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสุจินติยะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวยฺยาวจฺจโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เวยฺยาวจฺจกตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเวยยาวัจจกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เวยยาวัจจกเถราปทานที่ ๙ จบ

จบ ๙. เวยยาวัจจกเถราปทาน (๙๙)